Korkulan mı oldu' Beklenen mi'

Beşiktaş'ta olağan seçimli genel kurul beklendiği gibi olağan geçti. Başkan mevcut sıfatı ve her daim arkasını kollayan lehtarlarının havuzun salt çoğunluğuna hitap etmesi neticesinde koltuğunu korudu. Çekimserler de Murat Aksu'nun yeterliliğinden endişe duymuş olacak ki; kararsız reylerin çoğu da Demirören hanesine işlendi. Sayım başladığında açılan ilk 2 sandık Demirören'in zaferine işaret etmişti zaten. Kutulardaki 339-396 marjında seyreden oyun her seferinde yüzde  55 / 65'lik kısmını cebine koyan başkan harçlıkları biriktire biriktire 17. sandıkta son noktayı koydu, sürpriz olmadı. Seçim sonrasında ise aklımda yanıtlanmayı bekleyen iki soru vardı:

1. Üyeler gerçekten başarılı olacağına inandığı kişiye mi, yoksa taraftarı olduğu kişiye mi oy veriyor'
2. Murat Aksu'nun yerine daha sağlam, sağlam derken daha karizmatik bir aday gelseydi durum aynı mı olurdu'

Beşiktaş'ın geleceğine üç yıl daha şekil verecek olan Demirören'in seçim öncesi çoğu konuşmasını takip ettim. Hatalarını açık dille kabullenmemesi, uzun vadeli hedefler vermekten kaçınması dikkat çekiciydi.  Murat Aksu'nun yerel seçimlere hazırlanan belediye başkan adayları gibi "Yolları yenileyeceğim. Köprü yaptıracağım" tarzı vaatlerde bulunması normalde başkanın tribünleri temizlemek dışında reel bir hedefinin olmaması, varsa da bunu açıklamaması normal mi' Bunlar her ne kadar boş seçim vaatleri olarak addedilse de aynı zamanda kişilik vizyonunun kırıntılarıdır, dillendirmek gerekir. Tıpkı hataları kabullenmek, ders çıkarmak gibi. Kulüp 212 milyon lira içeri girmiş, bugüne kadar transfer ettiğin 65 oyuncudan sadece üçünün satışından kar etmişsin. Hala nasıl başarı oranım yüzde 70 diyebiliyorsun sayın başkan. Bu nasıl aritmetiktir'

Ligde sadece bir şampiyonluk kazanılmasından, koca senelerin  Türkiye Kupası'yla kurtarılmasından, Avrupa'da yerlerde sürünülmesinden ve artan borçlara karşılık "Beşiktaş'ın marka değeri 1 milyar dolardır" gibi tutarsız açıklamalardan hiç bahsetmiyorum bile. Beş buçuk senede kulüpte yaprak kımıldatamamış bir oluşumdan sonraki 3 sene için nasıl bir umut beslenebilir' 

"Beşiktaş, başkanı ve kongre üyelerinindir" deyip taraftara dış kapının mandalı muamelesi yapan şahsın taraftarlarla ilişkisi de merak konusu. Kendisine tavsiyem var: Bu gücü görmezden gelmesin. Bu ülkede Fenerbahçe güçtür. Galatasaray başarıdır. Beşiktaş ise taraftardır. Bugün Manchester United gruptaki rakibinden bahsederken "İstanbul'un 3. büyük takımı. Geçtiğimiz yıl şansları yaver gitti, şampiyon oldular" diyor ve ekliyor:  En büyük kozları taraftarları… Çarşı'nın efsane başkan Seba'yı, Serdar Bilgili'yi nasıl gönderdiği herkesçe bilinir. Gün gelir sıra size de gelir. İşlerine geldiğinde camiaca kilitlenelim deyip taraftardan destek bekleyenler, işlerine gelmediğinde bu kitleyi dışlayamaz, görmezden gelemez.

Sorular, sorular…

Her seçimin değişimi, yeniliği beraberinde getirmesi gerektiğine inanırım. 

1. Beşiktaş'ın stat projesi hayata geçecek mi'
2. Borçlar azaltılacak mı' Mali denetleme kurulu oluşturulup konuya profesyonelce yaklaşılacak mı'
3. Sağlam bir transfer komitesi kurulup sağa sola para saçmaktan vazgeçilecek mi'
4. Alt yapılara yatırım artacak mı'
5. Sponsorluk gelirleri artırılacak mı'
6. Beşiktaş markası korunacak mı' Üçüncü büyük sıfatından kurtulacak mı'
7. Sözde Beşiktaşlılık duruşu gereği idari profesyonellik gösterilecek mi' Yani PAF takımla çıkarız muhabbetlerine son verilecek mi'

Bunlara cevap arıyorum.

Demirören'e değil neticeye…

Murat Aksu'nun Beşiktaş'ın borçları üzerinden güttüğü seçim politikası başarısız oldu ve oligarşinin tunç kanunlarına yenik düştü. Bundan sonrası taraftarın "Yeter Demirören yeter" tezahüratlarını bir süre bırakıp sabırla başkandan makul icraatlar bekleme zamanı. Umarım Beşiktaş önümüzdeki 3 yılda yeniden sukutu hayale uğramaz. Uğrarsa bu başkan kadar başkanın 5.5 yıllık geçmişini onayan kongre üyelerinin de başarısızlığıdır.